വായിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്

ചെറിയ മുറിവോ കൊള്ളിയോ ചികിത്സിക്കാൻ ഡോക്ടറുടെ അടുക്കൽ ഓടുന്നതിന് പകരം, വീട്ടിൽ ലഭ്യമായ വസ്തുക്കൾ ഉപയോഗിച്ച് വേഗത്തിലും ഫലപ്രദവുമായ പരിഹാരങ്ങൾ നാം പലപ്പോഴും കണ്ടെത്താറുണ്ട്. താഴെ പറയുന്നവയ്ക്കുള്ള ചില ‘വീട്ടുമരുന്നുകൾ’ നിങ്ങൾക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടോ?

മുട്ടുകുത്തിയിലെ മുറിവ്?
കൈയിലെ കൊള്ളി?
തേനീച്ച കുത്ത്?

ഈ കഥയിൽ, ജോഡിയുടെ അച്ഛനെ ഒരു റാറ്റിൽസ്നേക്ക് കടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹം വേഗത്തിൽ ഒരു പെൺമാൻ കൊന്ന് അതിന്റെ ഹൃദയവും കരളും ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പുള്ളടിസ് ഉണ്ടാക്കുന്നു. അമ്മയില്ലാതെ ശേഷിക്കുന്ന ചെറിയ മാൻകുട്ടിയുടെ എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന് ജോഡി ചിന്തിക്കുന്നു.

I

ജോഡി തന്റെ ചിന്തകൾ വീണ്ടും മാൻകുട്ടിയിലേക്ക് തിരിച്ചു. അത് മനസ്സിൽ നിന്ന് മാറ്റാൻ അവന് കഴിഞ്ഞില്ല. സ്വപ്നങ്ങളിൽ, അവൻ അതിനെ തന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചിരുന്നു. അവൻ മേശയിൽ നിന്ന് വഴുതി അച്ഛന്റെ കിടക്കയുടെ അരികിൽ ചെന്നു. പെന്നി സുഖമായി കിടക്കുകയായിരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ തുറന്നും വ്യക്തവുമായിരുന്നു, പക്ഷേ കൃഷ്ണമണികൾ ഇപ്പോഴും ഇരുണ്ടതും വികസിച്ചതുമായിരുന്നു.

drift back to: തിരികെ പോവുക

dilated: വലുതാക്കിയ

ജോഡി പറഞ്ഞു, “എങ്ങനെയുണ്ട് തോന്നുന്നത്, പപ്പ?”

“വെറുതെ നന്നായി, മകനേ. പഴയ മരണം മറ്റെവിടെയോ മോഷ്ടിക്കാൻ പോയി. പക്ഷേ അതൊരു അടുത്ത രക്ഷയായിരുന്നില്ലേ!”

a close shave: ഒരു ഇടുങ്ങിയ രക്ഷ

“ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നു.”

പെന്നി പറഞ്ഞു, “ഞാൻ നിന്നിൽ അഭിമാനിക്കുന്നു, മകനേ, നീ നിന്റെ തല നിലനിർത്തി ആവശ്യമുള്ളത് ചെയ്ത വിധം.”

kept your head: ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള സാഹചര്യത്തിൽ ശാന്തനായി നിന്നു

“പപ്പ-”

“അതെ, മകനേ.”

“പപ്പ, നിങ്ങൾക്ക് പെൺമാനും മാൻകുട്ടിയും ഓർമയുണ്ടോ?"

എനിക്ക് അവയെ ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയില്ല. ദയനീയയായ പെൺമാൻ എന്നെ രക്ഷിച്ചു, അത് തീർച്ചയാണ്.

“പപ്പ, മാൻകുട്ടി ഇപ്പോഴും അവിടെ ഉണ്ടായിരിക്കാം. അതിന് വിശപ്പും വളരെ ഭയവും ഉണ്ടാകാം.”

“ഞാൻ അങ്ങനെ കരുതുന്നു.”

“പപ്പ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഒരു വലിയ ആൺകുട്ടിയാണ്, പാല് കുടിക്കേണ്ടതില്ല. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ പോയി മാൻകുട്ടിയെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയുമോ എന്ന് നോക്കാത്തത്?”

“അതിനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരാൻ?”

“അതിനെ വളർത്താൻ.”

പെന്നി നിശബ്ദനായി കിടന്നു, മേൽത്തട്ട് നോക്കിക്കൊണ്ട്.

“മകനേ, നീ എന്നെ ഒരു കുടുക്കിൽ ആക്കിയിരിക്കുന്നു.”

hammed in: (ഇവിടെ) ‘വേണ്ട’ എന്ന് പറയാൻ കഴിയാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ട

“അതിനെ വളർത്താൻ വളരെയധികം ആവശ്യമില്ല, പപ്പ. അത് ഉടൻ തന്നെ ഇലകളും ആക്കോൺസും തിന്നാൻ തുടങ്ങും.”

acorns: ചെറിയ, കടുപ്പമുള്ള തോടുള്ള അണ്ടിപ്പരിപ്പുകൾ

“നിനക്ക് നിന്റെ വയസ്സിലുള്ള ആൺകുട്ടികളെക്കാൾ ബുദ്ധിമാനാണ്.”

“ഞങ്ങൾ അതിന്റെ അമ്മയെ എടുത്തു, അതിന് കുറ്റമില്ല.”

“അതിനെ പട്ടിണി കിടത്താൻ വിടുന്നത് നന്ദികെട്ടതായി തോന്നുന്നു. മകനേ, ഞാൻ നിനക്ക് ‘വേണ്ട’ എന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല. ഞാൻ മറ്റൊരു ദിവസം കാണാൻ ജീവിക്കുമെന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും കരുതിയിരുന്നില്ല.”

“എനിക്ക് മിൽ-വീലിനൊപ്പം തിരികെ യാത്ര ചെയ്ത് അതിനെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയുമോ എന്ന് നോക്കാമോ?”

“നിന്റെ അമ്മയോട് ഞാൻ നിനക്ക് പോകാമെന്ന് പറഞ്ഞുവെന്ന് പറയുക.”

അവൻ മേശയിലേക്ക് മടങ്ങി നടന്നു ഇരുന്നു. അവന്റെ അമ്മ എല്ലാവർക്കുമായി കാപ്പി പകരുകയായിരുന്നു.

sidled back: ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് നിശബ്ദമായി തിരികെ നടന്നു

അവൻ പറഞ്ഞു, “അമ്മ, പപ്പ എനിക്ക് മാൻകുട്ടിയെ കൊണ്ടുവരാമെന്ന് പറയുന്നു.” അവൾ കാപ്പി കലം മധ്യവായുവിൽ പിടിച്ചു.

“ഏത് മാൻകുട്ടി?”

ഞങ്ങൾ കൊന്ന പെൺമാന്റെ മാൻകുട്ടി. പെൺമാന്റെ കരൾ ഞങ്ങൾ വിഷം നിർവീര്യമാക്കാനും പപ്പയെ രക്ഷിക്കാനും ഉപയോഗിച്ചു.

അവൾ ആശ്വസിച്ചു.

“ശരി, കരുണയ്ക്ക് വേണ്ടി-”

“പപ്പ പറയുന്നു, അതിനെ പട്ടിണി കിടത്താൻ വിടുന്നത് നന്ദികെട്ടതായിരിക്കും.”

ഡോക്ക് വിൽസൺ പറഞ്ഞു, “അത് ശരിയാണ്, മാഡം. ലോകത്തിൽ ഒന്നും തികച്ചും സൗജന്യമായി വരുന്നില്ല. ആൺകുട്ടി ശരിയാണ്, അവന്റെ അച്ഛനും ശരിയാണ്.”

മിൽ-വീൽ പറഞ്ഞു, “അവന് എന്നോടൊപ്പം തിരികെ യാത്ര ചെയ്യാം. അതിനെ കണ്ടെത്താൻ ഞാൻ സഹായിക്കും.”

അവൾ നിസ്സഹായയായി കലം താഴെ വച്ചു.

“ശരി, നിങ്ങൾ അതിന് നിങ്ങളുടെ പാൽ കൊടുക്കുകയാണെങ്കിൽ- അതിന് കൊടുക്കാൻ വേറെ ഒന്നും ഞങ്ങൾക്ക് ഇല്ല.”

മിൽ-വീൽ പറഞ്ഞു, “വരൂ, ആൺകുട്ടാ. ഞങ്ങൾ യാത്ര ചെയ്യണം.”

മാ ബാക്സ്റ്റർ ആകുലതയോടെ ചോദിച്ചു, “നിങ്ങൾക്ക് വളരെ നേരം പോകില്ലല്ലോ?”

ജോഡി പറഞ്ഞു, “ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പ് തീർച്ചയായും ഞാൻ തിരികെ വരും.”

മിൽ-വീൽ തന്റെ കുതിരയിൽ കയറി ജോഡിയെ പിന്നിൽ വലിച്ചെടുത്തു.

അവൻ മിൽ-വീലിനോട് പറഞ്ഞു, “മാൻകുട്ടി ഇപ്പോഴും അവിടെ ഉണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾ കരുതുന്നുണ്ടോ? അതിനെ കണ്ടെത്താൻ നിങ്ങൾ എന്നെ സഹായിക്കുമോ?”

“അത് ജീവിച്ചിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ അതിനെ കണ്ടെത്തും. അത് ഒരു ആണാണെന്ന് നിനക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം?”

“പുള്ളികൾ എല്ലാം ഒരു വരിയിലായിരുന്നു. ഒരു പെൺമാൻകുട്ടിയിൽ, പപ്പ പറയുന്നു, പുള്ളികൾ എല്ലാ വഴികളിലുമാണ്…”

every which way: വ്യത്യസ്ത ദിശകളിൽ

ബോധന പരിശോധന

1. ജോഡിയുടെ അച്ഛന് എന്ത് സംഭവിച്ചു?

2. പെന്നിയുടെ ജീവൻ എങ്ങനെയാണ് പെൺമാൻ രക്ഷിച്ചത്?

3. ജോഡിക്ക് മാൻകുട്ടിയെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ എന്തുകൊണ്ടാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?

4. മാൻകുട്ടി ഒരു ആണാണെന്ന് ജോഡിക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം?

II

ജോഡി മാൻകുട്ടിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളിൽ മുഴുകി. അവർ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട കളർത്ത സ്ഥലം കടന്നുപോയി.

അവൻ പറഞ്ഞു, “വടക്കോട്ട് മുറിക്കുക, മിൽ-വീൽ. പപ്പയെ പാമ്പ് കടിച്ചതും പെൺമാനെ കൊന്നതും ഞാൻ മാൻകുട്ടിയെ കണ്ടതും ഇവിടെയാണ്.”

പെട്ടെന്ന് ജോഡിക്ക് മിൽ-വീൽ തനോടൊപ്പം ഉണ്ടാകാൻ മനസ്സില്ലാതായി. മാൻകുട്ടി മരിച്ചിരിക്കുകയോ, കണ്ടെത്താൻ കഴിയാതിരിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, തന്റെ നിരാശ കാണിക്കാൻ അവന് കഴിയില്ല. മാൻകുട്ടി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, കൂടിക്കാഴ്ച വളരെ മനോഹരവും രഹസ്യവുമായിരിക്കും, അത് പങ്കുവെക്കാൻ അവന് സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല.

അവൻ പറഞ്ഞു, “ഇത് ഇപ്പോൾ വളരെ അകലെയല്ല, പക്ഷേ കുറ്റിക്കാട് ഒരു കുതിരയ്ക്ക് വളരെ കട്ടിയുള്ളതാണ്. ഞാൻ കാല്നടയായി അത് ചെയ്യാം.”

“പക്ഷേ നിന്നെ വിട്ടുപിരിയാൻ എനിക്ക് ഭയമാണ്, ആൺകുട്ടാ. നിനക്ക് വഴിതെറ്റുകയോ പാമ്പ് കടിക്കുകയോ ചെയ്തുവെന്ന് കരുതുക?”

“ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കും. മാൻകുട്ടി അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞാൽ, അതിനെ കണ്ടെത്താൻ എനിക്ക് വളരെ സമയമെടുക്കാം. എന്നെ ഇവിടെ വിടുക.”

“ശരി, പക്ഷേ നീ ഇപ്പോൾ എളുപ്പമാക്കുക. നിനക്ക് ഇവിടെ വടക്കും കിഴക്കും അറിയാമോ?”

“അവിടെ, അവിടെ. ആ ഉയരമുള്ള പൈൻ ഒരു ബെയറിംഗ് ഉണ്ടാക്കുന്നു.”

makes a bearing: ഒരു കോംപാസായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ദിശകൾ നിർണ്ണയിക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു

“അങ്ങനെയെങ്കിൽ.”

“അങ്ങനെയെങ്കിൽ, മിൽ-വീൽ. ഞാൻ നന്ദിയുള്ളവനാണ്.”

കുളമ്പുകളുടെ ശബ്ദം അവസാനിക്കാൻ അവൻ കാത്തിരുന്നു, പിന്നെ വലത്തോട്ട് മുറിച്ചു. കുറ്റിക്കാട് നിശബ്ദമായിരുന്നു. മൗനത്തിലുടനീളം അവന്റെ സ്വന്തം കൊമ്പുകളുടെ പൊട്ടൽ ശബ്ദം മാത്രമേ കേൾക്കാനുള്ളൂ. തന്റെ ദിശ തെറ്റിദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് അവൻ ഒരു നിമിഷം ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു.

പിന്നെ ഒരു ബസാർഡ് അവന്റെ മുന്നിൽ ഉയർന്ന് വായുവിലേക്ക് ചിറകടിച്ചു. അവൻ ഓക്ക് മരങ്ങൾക്ക് കീഴിലുള്ള കളർത്ത സ്ഥലത്ത് വന്നു. ബസാർഡുകൾ പെൺമാന്റെ ശവത്തിന് ചുറ്റും ഒരു വൃത്തത്തിൽ ഇരുന്നു. അവർ അവരുടെ നീളമുള്ള മെലിഞ്ഞ കഴുത്തുകളിൽ തല തിരിച്ച് അവനോട് ചീറി. അവൻ അവരുടെ നേരെ ഒരു കൊമ്പ് എറിഞ്ഞു, അവർ അടുത്തുള്ള ഒരു മരത്തിലേക്ക് പറന്നു. മണൽ വലിയ പൂച്ചയുടെ കാൽപ്പാടുകൾ കാണിച്ചു, പക്ഷേ വലിയ പൂച്ചകൾ പുതുതായി കൊല്ലുകയായിരുന്നു, അവർ പെൺമാനെ കാരിയൻ പക്ഷികൾക്ക് വിട്ടുകൊടുത്തിരുന്നു.

buzzard: മരിച്ച മൃഗങ്ങളുടെ മാംസം തിന്നുന്ന വൾച്ചർ പോലുള്ള ഒരു വലിയ പക്ഷി

adjacent: അടുത്തുള്ള

അവൻ മാൻകുട്ടിയെ കണ്ട സ്ഥലത്ത് പുല്ല് വിഭജിച്ചു. അത് ഇന്നലെ മാത്രമായിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നില്ല. മാൻകുട്ടി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ കളർത്ത സ്ഥലം ചുറ്റി. ഒരു ശബ്ദവും, ഒരു അടയാളവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ബസാർഡുകൾ അവരുടെ ജോലിയിലേക്ക് മടങ്ങാൻ അക്ഷമരായി അവരുടെ ചിറകുകൾ കിലുക്കി. അവൻ മാൻകുട്ടി പുറത്തുവന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് മടങ്ങി നാലുകാലും നിലത്തു വീണു, ചെറിയ കുളമ്പ് പാടുകൾക്കായി മണൽ പഠിച്ചു. രാത്രിയിലെ മഴ പൂച്ചയുടെയും ബസാർഡുകളുടെയും കാൽപ്പാടുകൾ ഒഴികെയുള്ള എല്ലാ ട്രാക്കുകളും കഴുകിക്കളഞ്ഞിരുന്നു.

parted: മാറ്റുകയോ തള്ളുകയോ ചെയ്തു

ബോധന പരിശോധന

1. ജോഡിക്ക് മിൽ-വീൽ തനോടൊപ്പം ഉണ്ടാകാൻ രണ്ട് കാരണങ്ങളാൽ ആഗ്രഹമില്ലായിരുന്നു. അവ എന്തായിരുന്നു?

2. ജോഡിയെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിടാൻ മിൽ-വീലിന് എന്തുകൊണ്ടാണ് ഭയമായിരുന്നത്?

III

അവന്റെ നേരിട്ടുള്ള മുന്നിലെ ചലനം അവനെ ഞെട്ടിച്ചു, അങ്ങനെ അവൻ പിന്നോട്ട് വീണു. മാൻകുട്ടി അതിന്റെ മുഖം അവന്റെ നേരെ ഉയർത്തി. അത് തല വിശാലമായി, ആശ്ചര്യകരമായ ചലനത്തോടെ തിരിച്ചു, അതിന്റെ ദ്രാവക കണ്ണുകളുടെ നോട്ടത്തിലൂടെ അവനെ ഇളക്കി. അത് വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എഴുന്നേൽക്കാനോ ഓടാനോ അത് ശ്രമിച്ചില്ല. ജോഡിക്ക് തന്നെ നീക്കാൻ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

quivering: അല്പം വിറയ്ക്കുന്നു

delirious: (ഇവിടെ) ആശയക്കുഴപ്പമോ ദിശ തെറ്റിയതോ

അവൻ മന്ത്രിച്ചു, “അത് ഞാനാണ്.”

മാൻകുട്ടി മൂക്ക് ഉയർത്തി, അവനെ മണക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ ഒരു കൈ നീട്ടി അതിന്റെ മൃദുവായ കഴുത്തിൽ വച്ചു. സ്പർശം അവനെ ഭ്രാന്തനാക്കി. അവൻ അതിനോട് അടുത്തായി വരെ നാലുകാലും മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. അവൻ അതിന്റെ ശരീരത്തിന് ചുറ്റും കൈകൾ ഇട്ടു. ഒരു ലഘു ഞരമ്പുകുലുക്കം അതിലൂടെ കടന്നുപോയി, പക്ഷേ അത് ഇളകിയില്ല.

convulsion: നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത പേശി സങ്കോചങ്ങൾ

അവൻ അതിന്റെ വശങ്ങൾ വളരെ സൂക്ഷ്മമായി തടവി, മാൻകുട്ടി ഒരു ചൈന മാനായിരുന്നുവെന്നും അവന് അത് തകർക്കാൻ കഴിയുമെന്നും പോലെ. അതിന്റെ ചർമ്മം വളരെ മൃദുവായിരുന്നു. അത് മിനുസമുള്ളതും വൃത്തിയുള്ളതുമായിരുന്നു, പുല്ലിന്റെ മധുരമായ മണം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് മണ്ണിൽ നിന്ന് മാൻകുട്ടിയെ ഉയർത്തി. അതിന്റെ കാലുകൾ ശിഥിലമായി തൂങ്ങി. അവ അത്ഭുതകരമായി നീളമുള്ളതായിരുന്നു, അവൻ തന്റെ കൈയ്ക്ക് കീഴിൽ കഴിയുന്നത്ര ഉയരത്തിൽ മാൻകുട്ടിയെ ഉയർത്തേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു.

a china deer: എളുപ്പത്തിൽ തകർക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു കളിമൺ മാൻ

sleek: മിനുസമുള്ളതും തിളക്കമുള്ളതും

hoist: മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തുക

അതിന്റെ അമ്മയെ കാണുകയും മണക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അത് ചവിട്ടിയോ കരഞ്ഞോ പോകുമോ എന്ന് അവന് ഭയമുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ കളർത്ത സ്ഥലം വിട്ടുകടന്ന് കുറ്റിക്കാട്ടിലേക്ക് തന്റെ വഴി തള്ളി. തന്റെ ഭാരം ഉപയോഗിച്ച് അതിലൂടെ പോരാടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. മാൻകുട്ടിയുടെ കാലുകൾ കുറ്റിക്കാട്ടിൽ കുടുങ്ങി, അവന് സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ തന്റെ കാലുകൾ ഉയർത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മുള്ളുള്ള വള്ളികളിൽ നിന്ന് അതിന്റെ മുഖം പരിരക്ഷിക്കാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചു. അതിന്റെ തല അവന്റെ നടത്തത്തോടെ ചാഞ്ചാടി. അവനെ സ്വീകരിക്കുന്നതിന്റെ അത്ഭുതത്തോടെ അവന്റെ ഹൃദയം അടിച്ചു. അവൻ പാതയിൽ എത്തി വീട്ടിലേക്കുള്ള റോഡുമായുള്ള കവലയിൽ എത്തുന്നതുവരെ കഴിയുന്നത്ര വേഗത്തിൽ നടന്നു. അവൻ വിശ്രമിക്കാൻ നിന്നു, മാൻകുട്ടിയെ അതിന്റെ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കാലുകളിൽ താഴെ വച്ചു. അത് അവയിൽ ആടി. അത് അവനെ നോക്കി കരഞ്ഞു.

അവൻ മന്ത്രിതനായി പറഞ്ഞു, “എന്റെ ശ്വാസം കിട്ടിയ ശേഷം ഞാൻ നിന്നെ എടുക്കാം.”

ഒരു മാൻകുട്ടി ആദ്യം എടുത്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ പിന്തുടരുമെന്ന് അവന്റെ അച്ഛൻ പറയുന്നത് അവൻ ഓർമ്മിച്ചു. അവൻ പതുക്കെ അകന്നു. മാൻകുട്ടി അവന്റെ പിന്നാലെ നോക്കി. അവൻ അതിന്റെ അടുത്തേക്ക് മടങ്ങി അതിനെ തടവി വീണ്ടും അകന്നു നടന്നു. അത് അവന്റെ നേരെ ചില ആടുന്ന ചുവടുകൾ എടുത്ത് ദയനീയമായി കരഞ്ഞു. അത് അവനെ പിന്തുടരാൻ തയ്യാറായിരുന്നു. അത് അവനുള്ളതായിരുന്നു. അത് അവന്റെ സ്വന്തമായിരുന്നു. അവന്റെ സന്തോഷത്തോടെ അവൻ ലഘുമസ്തിഷ്കനായിരുന്നു. അതിനെ ആസ്വദിക്കാൻ, അതിനോടൊപ്പം ഓടാനും കളിക്കാനും, തന്റെ അടുത്തേക്ക് വരാൻ അതിനോട് വിളിക്കാനും അവന് ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. അതിനെ ഭയപ്പെടുത്താൻ അവന് തുനിഞ്ഞില്ല. അവൻ അതിനെ എടുത്ത് തന്റെ രണ്ട് കൈകളിലും മുന്നിൽ വഹിച്ചു. അവന് പ്രയത്നമില്ലാതെ നടന്നതായി തോന്നി.

light-headed: തലകറക്കമോ മോഹാലസ്യമോ അനുഭവപ്പെടുന്നു

അവന്റെ കൈകൾ വേദനിക്കാൻ തുടങ്ങി, അവൻ വീണ്ടും നിർത്താൻ നിർബന്ധിതനായി. അവൻ വീണ്ടും നടന്നപ്പോൾ, മാൻകുട്ടി ഉടൻ തന്നെ അവനെ പിന്തുടർന്നു. അതിനെ അല്പം ദൂരം നടക്കാൻ അവൻ അനുവദിച്ചു, പിന്നെ വീണ്ടും അതിനെ എടുത്തു. വീട്ടിലേക്കുള്ള ദൂരം ഒന്നുമല്ല. അതിനെ എടുത്തുകൊണ്ടും അത് പിന്തുടരുന്നത് കാണുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് അവന് രാവും പകലും നടക്കാമായിരുന്നു. അവൻ വിയർത്തു നനഞ്ഞിരുന്നു, പക്ഷേ ജൂൺ രാവിലെ ഒരു ലഘുവായ കാറ്റ് വീശി, അവനെ തണുപ്പിച്ചു. ആകാശം ഒരു നീല ചൈന കപ്പിലെ വസന്ത ജലം പോലെ വ്യക്തമായിരുന്നു. അവൻ കളർത്ത സ്ഥലത്ത് വന്നു. രാത്രിയിലെ മഴയ്ക്ക് ശേഷം അത് പുതുതും പച്ചയുമായിരുന്നു. അവൻ ലാച്ച് ഉപയോഗിച്ച് തടസ്സപ്പെട്ടു, ഒടുവിൽ അത് കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ മാൻകുട്ടിയെ താഴെ വയ്ക്കാൻ നിർബന്ധിതനായി. പിന്നെ, അവന് ഒരു ആശയം ഉണ്ടായി - അവൻ വീട്ടിലേക്ക്, പെന്നിയുടെ കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക്, മാൻകുട്ടി തന്റെ പിന്നാലെ നടന്നുകൊണ്ട് നടക്കും. പക്ഷേ പടികളിൽ, മാൻകുട്ടി തടസ