न्यूक्लियर फिजिक्स (भौतिकशास्त्र)
न्यूक्लियर फिजिक्स (भौतिकशास्त्र)
न्यूक्लियर फिजिक्स ही भौतिकशास्त्राची एक शाखा आहे जी अणुकेंद्रांची रचना आणि वर्तनाचा अभ्यास करते. हे एक मूलभूत विज्ञान आहे ज्याचा उपयोग अनेक क्षेत्रांमध्ये होतो, ज्यात अणुऊर्जा, न्यूक्लियर मेडिसिन आणि कण भौतिकशास्त्र यांचा समावेश आहे.
न्यूक्लियर फिजिक्स संशोधनामुळे अनेक महत्त्वाच्या तंत्रज्ञानांचा विकास झाला आहे, ज्यात अणुऊर्जा प्रकल्प, अण्वस्त्रे आणि वैद्यकीय प्रतिमा निर्मिती उपकरणे यांचा समावेश आहे. यामुळे मूलद्रव्यांची उत्पत्ती आणि विश्वाची उत्क्रांती समजण्यास देखील मदत झाली आहे.
अणूचे केंद्रक प्रोटॉन आणि न्यूट्रॉन यांनी बनलेले असते, जे सशक्त न्यूक्लियर बलाने एकत्र बांधलेले असतात. सशक्त न्यूक्लियर बल हे निसर्गातील चार मूलभूत बलांपैकी एक आहे आणि ते चारही बलांपैकी सर्वात सशक्त आहे.
न्यूक्लियर फिजिक्स हे एक आव्हानात्मक परंतु फलदायी अभ्यासाचे क्षेत्र आहे. यासाठी गणित आणि भौतिकशास्त्रातील मजबूत पाया तसेच गुंतागुंतीच्या आणि धोकादायक सामग्रीसह काम करण्याची इच्छा आवश्यक आहे. तथापि, न्यूक्लियर फिजिक्स संशोधनाचे फायदे मोठे असू शकतात, वैज्ञानिक ज्ञान आणि व्यावहारिक उपयोग या दोन्ही बाबतीत.
न्यूक्लियर फिजिक्स म्हणजे काय?
न्यूक्लियर फिजिक्स हा अणूच्या केंद्रकाचा अभ्यास आहे, जो प्रोटॉन आणि न्यूट्रॉन यांनी बनलेला असतो. ही भौतिकशास्त्राची एक शाखा आहे जी द्रव्याच्या मूलभूत घटकांशी आणि त्यांच्यामध्ये कार्य करणाऱ्या बलांशी संबंधित आहे. न्यूक्लियर फिजिक्सचा उपयोग अनेक क्षेत्रांमध्ये होतो, ज्यात अणुऊर्जा, न्यूक्लियर मेडिसिन आणि कण भौतिकशास्त्र यांचा समावेश आहे.
केंद्रक
केंद्रक हे अणूचे मध्यवर्ती गाभा असते आणि त्यात अणूचे बहुतांश वस्तुमान असते. केंद्रक प्रोटॉन आणि न्यूट्रॉन यांनी बनलेले असते, जे सशक्त न्यूक्लियर बलाने एकत्र बांधलेले असतात. प्रोटॉन्सवर धनात्मक विद्युत भार असतो, तर न्यूट्रॉनवर कोणताही विद्युत भार नसतो. केंद्रकातील प्रोटॉनची संख्या मूलद्रव्याची अणुसंख्या ठरवते.
न्यूक्लियर बले
सशक्त न्यूक्लियर बल हे निसर्गातील चार मूलभूत बलांपैकी एक आहे. ते चारही बलांपैकी सर्वात सशक्त आहे, परंतु ते फक्त अतिशय लहान अंतरावर कार्य करते. सशक्त न्यूक्लियर बल केंद्रकात प्रोटॉन आणि न्यूट्रॉन एकत्र धरून ठेवण्यासाठी जबाबदार आहे.
दुर्बल न्यूक्लियर बल हे निसर्गातील चार मूलभूत बलांपैकी आणखी एक आहे. ते सशक्त न्यूक्लियर बलापेक्षा खूपच दुर्बल आहे, परंतु ते जास्त लांबीच्या अंतरावर कार्य करते. दुर्बल न्यूक्लियर बल किरणोत्सर्गी क्षयाच्या काही प्रकारांसाठी जबाबदार आहे.
न्यूक्लियर अभिक्रिया
न्यूक्लियर अभिक्रिया ही अशी प्रक्रिया आहे जी केंद्रकाची रचना बदलते. न्यूक्लियर अभिक्रिया विविध गोष्टींमुळे होऊ शकतात, ज्यात दोन अणूंची टक्कर, फोटॉनचे शोषण किंवा किरणोत्सर्गी केंद्रकाचा क्षय यांचा समावेश आहे.
न्यूक्लियर अभिक्रियांमुळे प्रचंड प्रमाणात ऊर्जा सोडली जाऊ शकते. या ऊर्जेचा उपयोग अणुऊर्जा प्रकल्पांना शक्ती देण्यासाठी केला जाऊ शकतो, जे वीज निर्माण करतात. न्यूक्लियर अभिक्रियांचा उपयोग अण्वस्त्रे तयार करण्यासाठी देखील केला जाऊ शकतो.
न्यूक्लियर फिजिक्सचे उपयोग
न्यूक्लियर फिजिक्सचे विस्तृत उपयोग आहेत, ज्यात पुढील गोष्टींचा समावेश आहे:
- अणुऊर्जा: अणुऊर्जा प्रकल्प वीज निर्मितीसाठी न्यूक्लियर अभिक्रिया वापरतात. अणुऊर्जा हा एक स्वच्छ आणि कार्यक्षम ऊर्जा स्रोत आहे, परंतु त्यात अपघात होण्याची शक्यता देखील असते.
- न्यूक्लियर मेडिसिन: न्यूक्लियर मेडिसिनमध्ये रोगांचे निदान आणि उपचार करण्यासाठी किरणोत्सर्गी समस्थानिके वापरली जातात. किरणोत्सर्गी समस्थानिकांचा उपयोग शरीराची प्रतिमा तयार करण्यासाठी, रोगाच्या प्रगतीचा मागोवा घेण्यासाठी आणि लक्षित उपचार देण्यासाठी केला जाऊ शकतो.
- कण भौतिकशास्त्र: कण भौतिकशास्त्र हा द्रव्याच्या मूलभूत घटकांचा आणि त्यांच्यामध्ये कार्य करणाऱ्या बलांचा अभ्यास आहे. न्यूक्लियर फिजिक्सची कण भौतिकशास्त्रात भूमिका असते, कारण ते केंद्रकाची रचना आणि उपअणु कणांच्या परस्परसंवादाबद्दल अंतर्दृष्टी प्रदान करते.
निष्कर्ष
न्यूक्लियर फिजिक्स हे एक जटिल आणि मोहक अभ्यासाचे क्षेत्र आहे. याचे विस्तृत उपयोग आहेत आणि द्रव्याच्या मूलभूत स्वरूपाचे आकलन करण्यासाठी ते आवश्यक आहे.
न्यूक्लियर फिजिक्स आणि अणुभौतिकशास्त्र यातील फरक
न्यूक्लियर फिजिक्स वि. अणुभौतिकशास्त्र
न्यूक्लियर फिजिक्स आणि अणुभौतिकशास्त्र ही भौतिकशास्त्राची दोन जवळून संबंधित क्षेत्रे आहेत जी अणु आणि उपअणु स्तरावर द्रव्याची रचना आणि वर्तन यांचा अभ्यास करतात. तथापि, या दोन क्षेत्रांमध्ये काही महत्त्वाचे फरक आहेत.
अणुभौतिकशास्त्र
अणुभौतिकशास्त्र हा अणूंच्या रचनेचा आणि वर्तनाचा अभ्यास आहे, जे द्रव्याचे मूलभूत बिल्डिंग ब्लॉक्स आहेत. अणुभौतिकशास्त्रज्ञ अणूंचे गुणधर्म अभ्यासतात, जसे की त्यांचा आकार, वस्तुमान आणि ऊर्जा स्तर. ते अणू एकमेकांशी आणि इतर प्रकारच्या द्रव्यांशी कसे संवाद साधतात याचा देखील अभ्यास करतात.
न्यूक्लियर फिजिक्स
न्यूक्लियर फिजिक्स हा अणुकेंद्रांच्या रचनेचा आणि वर्तनाचा अभ्यास आहे, जे अणूंचे मध्यवर्ती गाभा असतात. न्यूक्लियर भौतिकशास्त्रज्ञ केंद्रकांचे गुणधर्म अभ्यासतात, जसे की त्यांचा आकार, वस्तुमान आणि ऊर्जा स्तर. ते केंद्रके एकमेकांशी आणि इतर प्रकारच्या द्रव्यांशी कसे संवाद साधतात याचा देखील अभ्यास करतात.
मुख्य फरक
न्यूक्लियर फिजिक्स आणि अणुभौतिकशास्त्र यातील मुख्य फरक खालीलप्रमाणे सारांशित केले जाऊ शकतात:
- अणुभौतिकशास्त्र अणूंच्या रचनेचा आणि वर्तनाचा अभ्यास करते, तर न्यूक्लियर फिजिक्स अणुकेंद्रांच्या रचनेचा आणि वर्तनाचा अभ्यास करते.
- अणुभौतिकशास्त्रज्ञ अणूंचे गुणधर्म अभ्यासतात, जसे की त्यांचा आकार, वस्तुमान आणि ऊर्जा स्तर. न्यूक्लियर भौतिकशास्त्रज्ञ केंद्रकांचे गुणधर्म अभ्यासतात, जसे की त्यांचा आकार, वस्तुमान आणि ऊर्जा स्तर.
- अणुभौतिकशास्त्रज्ञ अणू एकमेकांशी आणि इतर प्रकारच्या द्रव्यांशी कसे संवाद साधतात याचा अभ्यास करतात. न्यूक्लियर भौतिकशास्त्रज्ञ केंद्रके एकमेकांशी आणि इतर प्रकारच्या द्रव्यांशी कसे संवाद साधतात याचा अभ्यास करतात.
उदाहरणे
येथे अणुभौतिकशास्त्रज्ञ आणि न्यूक्लियर भौतिकशास्त्रज्ञ ज्या प्रकारचे संशोधन करतात त्याची काही उदाहरणे आहेत:
- अणुभौतिकशास्त्रज्ञ अणूंचे गुणधर्म अभ्यासतात, जसे की त्यांचा आकार, वस्तुमान आणि ऊर्जा स्तर. हे करण्यासाठी ते स्पेक्ट्रोस्कोपी आणि मास स्पेक्ट्रोमेट्री सारख्या विविध तंत्रांचा वापर करतात.
- न्यूक्लियर भौतिकशास्त्रज्ञ केंद्रकांचे गुणधर्म अभ्यासतात, जसे की त्यांचा आकार, वस्तुमान आणि ऊर्जा स्तर. हे करण्यासाठी ते न्यूक्लियर स्पेक्ट्रोस्कोपी आणि न्यूक्लियर अभिक्रिया सारख्या विविध तंत्रांचा वापर करतात.
- अणुभौतिकशास्त्रज्ञ अणू एकमेकांशी आणि इतर प्रकारच्या द्रव्यांशी कसे संवाद साधतात याचा अभ्यास करतात. हे करण्यासाठी ते स्कॅटरिंग प्रयोग आणि आण्विक स्पेक्ट्रोस्कोपी सारख्या विविध तंत्रांचा वापर करतात.
- न्यूक्लियर भौतिकशास्त्रज्ञ केंद्रके एकमेकांशी आणि इतर प्रकारच्या द्रव्यांशी कसे संवाद साधतात याचा अभ्यास करतात. हे करण्यासाठी ते न्यूक्लियर अभिक्रिया आणि न्यूक्लियर स्कॅटरिंग प्रयोग सारख्या विविध तंत्रांचा वापर करतात.
न्यूक्लियर फिजिक्स आणि अणुभौतिकशास्त्र ही भौतिकशास्त्राची दोन जवळून संबंधित क्षेत्रे आहेत जी अणु आणि उपअणु स्तरावर द्रव्याची रचना आणि वर्तन यांचा अभ्यास करतात. या दोन क्षेत्रांमध्ये काही मुख्य फरक असले तरी, आपल्या आजूबाजूच्या जगाचे आकलन करण्यासाठी ती दोन्ही आवश्यक आहेत.
किरणोत्सर्ग म्हणजे काय?
किरणोत्सर्ग ही अशी प्रक्रिया आहे ज्याद्वारे अस्थिर अणुकेंद्रके कण किंवा विद्युतचुंबकीय तरंगांच्या रूपात किरणोत्सर्ग उत्सर्जित करून ऊर्जा गमावतात. ही प्रक्रिया एक यादृच्छिक घटना आहे आणि एखादा विशिष्ट अणू केव्हा क्षय होईल हे अंदाज लावणे अशक्य आहे. तथापि, अणू क्षय होण्याचा दर दिलेल्या प्रकारच्या अणूसाठी स्थिर असतो. या दराला अर्धायुकाल म्हणतात आणि एखाद्या नमुन्यातील अर्धे अणू क्षय होण्यासाठी लागणारा हा कालावधी असतो.
किरणोत्सर्गी क्षयाचे तीन मुख्य प्रकार आहेत:
- अल्फा क्षय हे अल्फा कणाचे उत्सर्जन आहे, जो दोन प्रोटॉन आणि दोन न्यूट्रॉन असलेले हेलियम केंद्रक असते. अल्फा क्षय हा किरणोत्सर्गाचा सर्वात कमी भेदक प्रकार आहे आणि तो कागदाच्या पत्र्याने किंवा हवेच्या काही सेंटीमीटरने थांबवला जाऊ शकतो.
- बीटा क्षय हे बीटा कणाचे उत्सर्जन आहे, जो एकतर इलेक्ट्रॉन किंवा पॉझिट्रॉन असतो. बीटा क्षय हा अल्फा क्षयापेक्षा अधिक भेदक असतो, परंतु त्याला अल्युमिनियमच्या काही मिलिमीटरने किंवा हवेच्या काही मीटरने थांबवले जाऊ शकते.
- गॅमा क्षय हे गॅमा किरणाचे उत्सर्जन आहे, जो उच्च-ऊर्जा फोटॉन असतो. गॅमा क्षय हा किरणोत्सर्गाचा सर्वात भेदक प्रकार आहे आणि त्याला शिसे किंवा काँक्रिटच्या जाड थरांनीच थांबवता येते.
किरणोत्सर्ग ही एक नैसर्गिक प्रक्रिया आहे जी सर्व अणूंमध्ये घडते, परंतु ती फक्त अस्थिर केंद्रक असलेल्या अणूंमध्ये लक्षणीय असते. हे अणू सर्व सामग्रीमध्ये थोड्या प्रमाणात आढळतात आणि आपण सर्व ज्याच्या संपर्कात आहोत त्या पार्श्वभूमी किरणोत्सर्गासाठी ते जबाबदार आहेत. तथापि, युरेनियम आणि प्लुटोनियम सारख्या काही सामग्रीमध्ये किरणोत्सर्गी अणूंची पातळी खूप जास्त असते आणि योग्य प्रकारे हाताळल्या गेल्या नाहीत तर ही सामग्री धोकादायक ठरू शकते.
किरणोत्सर्गाचा उपयोग विविध हेतूंसाठी केला जाऊ शकतो, ज्यात पुढील गोष्टींचा समावेश आहे:
- वीज निर्मिती: अणुऊर्जा प्रकल्प किरणोत्सर्गी क्षयामुळे निर्माण होणारी उष्णता वापरून वीज निर्माण करतात.
- वैद्यकीय प्रतिमा निर्मिती: किरणोत्सर्गी समस्थानिकांचा उपयोग वैद्यकीय प्रतिमा प्रक्रियांमध्ये केला जातो, जसे की एक्स-रे आणि सीटी स्कॅन.
- कर्करोगाचा उपचार: कर्करोगाच्या पेशी मारून कर्करोगाचा उपचार करण्यासाठी किरणोत्सर्गी समस्थानिके वापरली जातात.
- औद्योगिक उपयोग: किरणोत्सर्गी समस्थानिकांचा उपयोग विविध औद्योगिक उपयोगांमध्ये केला जातो, जसे की सामग्रीची जाडी मोजणे आणि द्रवांचा प्रवाह शोधणे.
किरणोत्सर्ग हे एक शक्तिशाली साधन आहे, परंतु त्याचा काळजीपूर्वक वापर केला पाहिजे. योग्य प्रकारे वापरल्यास, किरणोत्सर्ग मानवतेला अनेक प्रकारे फायदा देऊ शकतो. तथापि, अयोग्य प्रकारे वापरल्यास, किरणोत्सर्ग धोकादायक ठरू शकतो.
न्यूक्लियर फिजिक्सचे उपयोग
न्यूक्लियर फिजिक्स हा अणूच्या केंद्रकाचा अभ्यास आहे, जो प्रोटॉन आणि न्यूट्रॉन यांनी बनलेला असतो. न्यूक्लियर फिजिक्सचा विविध क्षेत्रांमध्ये विस्तृत उपयोग आहे, ज्यात पुढील गोष्टींचा समावेश आहे:
1. अणुऊर्जा: अणुऊर्जा प्रकल्प वीज निर्मितीसाठी न्यूक्लियर विखंडन वापरतात. न्यूक्लियर विखंडनामध्ये, युरेनियम किंवा प्लुटोनियम सारख्या जड अणूचे केंद्रक दोन किंवा अधिक लहान केंद्रकांमध्ये विभागले जाते, यामुळे प्रचंड प्रमाणात ऊर्जा सोडली जाते. या ऊर्जेचा उपयोग पाणी गरम करण्यासाठी आणि वाफ निर्माण करण्यासाठी केला जातो, जी टर्बाइन चालवून वीज निर्माण करते.
2. न्यूक्लियर मेडिसिन: न्यूक्लियर मेडिसिनमध्ये रोगांचे निदान आणि उपचार करण्यासाठी किरणोत्सर्गी समस्थानिके वापरली जातात. किरणोत्सर्गी समस्थानिके अस्थिर अणू असतात जे किरणोत्सर्ग उत्सर्जित करतात, ज्याचा उपयोग शरीराच्या आतल्या भागाची प्रतिमा तयार करण्यासाठी किंवा कर्करोगाच्या पेशी मारण्यासाठी केला जाऊ शकतो. उदाहरणार्थ, टेक्नेटियम-99m हे एक किरणोत्सर्गी समस्थानिक आहे ज्याचा उपयोग हाडांतील अनियमितता शोधण्यासाठी हाडांच्या स्कॅनमध्ये केला जातो.
3. औद्योगिक उपयोग: न्यूक्लियर फिजिक्सचा उपयोग विविध औद्योगिक उपयोगांमध्ये केला जातो, जसे की:
- रेडियोग्राफी: या तंत्रामध्ये वस्तूंच्या आतल्या भागाची प्रतिमा तयार करण्यासाठी एक्स-रे किंवा गॅमा किरण वापरले जातात. याचा उपयोग उत्पादन, बांधकाम आणि सुरक्षा यांसारख्या उद्योगांमध्ये केला जातो.
- न्यूट्रॉन सक्रियता विश्लेषण: या तंत्रामध्ये अणूंच्या केंद्रकांना सक्रिय करण्यासाठी न्यूट्रॉन वापरले जातात, ज्यामुळे ते किरणोत्सर्गी बनतात. त्यानंतर किरणोत्सर्गी अणूंचा शोध लावता येतो आणि मोजता येतो ज्याद्वारे नमुन्याची मूलद्रव्य रचना निश्चित केली जाऊ शकते. याचा उपयोग खाणकाम, पुरातत्त्व आणि फॉरेन्सिक्स सारख्या उद्योगांमध्ये केला जातो.
- किरणोत्सर्गी निर्जंतुकीकरण: या तंत्रामध्ये जीवाणू आणि इतर सूक्ष्मजीव मारण्यासाठी किरणोत्सर्ग वापरला जातो. याचा उपयोग अन्न प्रक्रिया, वैद्यकीय उपकरणे उत्पादन आणि औषध उत्पादन यांसारख्या उद्योगांमध्ये केला जातो.
4. संशोधन: न्यूक्लियर फिजिक्सचा उपयोग विस्तृत संशोधन क्षेत्रांमध्ये केला जातो, जसे की:
- कण भौतिकशास्त्र: न्यूक्लियर फिजिक्सचा उपयोग द्रव्य बनवणारे मूलभूत कण आणि त्यांच्यामध्ये कार्य करणारी बले यांचा अभ्यास करण्यासाठी केला जातो.
- न्यूक्लियर खगोलभौतिकशास्त्र: न्यूक्लियर फिजिक्सचा उपयोग ताऱ्यांमध्ये आणि इतर खगोलीय वस्तूंमध्ये घडणाऱ्या न्यूक्लियर प्रक्रियांचा अभ्यास करण्यासाठी केला जातो.
- न्यूक्लियर अभियांत्रिकी: न्यूक्लियर फिजिक्सचा उपयोग अणुऊर्जा प्रकल्प आणि इतर न्यूक्लियर तंत्रज्ञानांची रचना आणि विकास करण्यासाठी केला जातो.
5. राष्ट्रीय सुरक्षा: न्यूक्लियर फिजिक्सची राष्ट्रीय सुरक्षेत महत्त्वाची भूमिका असते, ज्यात पुढील गोष्टींचा समावेश आहे:
- अण्वस्त्रे: न्यूक्लियर फिजिक्सचा उपयोग अण्वस्त्रांची रचना आणि विकास करण्यासाठी केला जातो.
- न्यूक्लियर अप्रसार: न्यूक्लियर फिजिक्सचा उपयोग अण्वस्त्रांचा प्रसार रोखण्यासाठी तंत्रज्ञान आणि धोरणे विकसित करण्यासाठी केला जातो.
- न्यूक्लियर सुरक्षा आणि संरक्षण: न्यूक्लियर फिजिक्सचा उपयोग न्यूक्लियर सुविधांच्या सुरक्षित आणि संरक्षित कार्यासाठी केला जातो.
सारांशात, न्यूक्लियर फिजिक्सचा विविध क्षेत्रांमध्ये विस्तृत उपयोग आहे, ज्यात अणुऊर्जा, न्यूक्लियर मेडिसिन, औद्योगिक उपयोग, संशोधन आणि राष्ट्रीय सुरक्षा यांचा समावेश आहे.
न्यूक्लियर फिजिक्सवरील सोडवलेले उदाहरण
उदाहरण १: किरणोत्सर्गी क्षय
किरणोत्सर्गी समस्थानिकाचा नमुना विचारात घ्या, जसे की कार्बन-14 (C-14). C-14 चे अर्धायुकाल 5730 वर्षे आहे, म्हणजे 5730 वर्षांनंतर नमुन्यातील अर्धे C-14 अणू क्षय होतील.
C-14 चा क्षय खालील समीकरणाद्वारे दर्शविला जाऊ शकतो:
$$ C-14 → N-14 + e^- + antineutrino $$
या समीकरणात, C-14 नायट्रोजन-14 (N-14), इलेक्ट्रॉन $(e^-)$ आणि प्रतिन्यूट्रिनोमध्ये क्षय होतो. इलेक्ट्रॉन आणि प्रतिन्यूट्रिनो विशिष्ट प्रमाणात ऊर्जेसह उत्सर्जित केले जातात, जी किरणोत्सर्ग म्हणून दूर नेली जाते.
उदाहरण २: न्यूक्लियर विखंडन
न्यूक्लियर विखंडन ही अशी प्रक्रिया आहे ज्यामध्ये युरेनियम-235 (U-235) सारखे जड केंद्रक दोन लहान केंद्रकांमध्ये विभागले जाते, यामुळे प्रचंड प्रमाणात ऊर्जा सोडली जाते.
U-235 चे विखंडन खालील समीकरणाद्वारे दर्शविले जाऊ शकते:
$$ U-235 + neutron → Kr-92 + Ba-141 + 3 neutrons + energy $$
या समीकरणात, U-235 न्यूट्रॉन शोषून घेतो आणि नंतर क्रिप्टॉन-92 (Kr-92) आणि बेरियम-141 (Ba-141) मध्ये विभागला जातो. विखंडन प्रक्रियेमुळे तीन न्यूट्रॉन देखील सोडले जातात, जे पुढील विखंडन घडवून आणू शकतात, ज्यामुळे साखळी अभिक्रिया निर्माण होते.
न्यूक्लियर विखंडनामुळे सोडलेल्या ऊर्जेचा उपयोग अणुऊर्जा प्रकल्पांमध्ये वीज निर्माण करण्यासाठी केला जातो.
उदाहरण ३: न्यूक्लियर संलयन
न्यूक्लियर संलयन ही अशी प्रक्रिया आहे ज्यामध्ये ड्युटेरियम (D) आणि ट्रिटियम (T) सारखी दोन हलकी केंद्रके एकत्र येऊन जड केंद्रक तयार करतात, यामुळे प्रचंड प्रमाणात ऊर्जा सोडली जाते.
D आणि T चे संलयन खालील समीकरणाद्वारे दर्शविले ज