1886 ஆம் ஆண்டில் ஜான்சிக்கு அருகிலுள்ள சிரகாவில் பிறந்த மைதிலீஷரண குப்தா, தமது வாழ்நாளிலேயே தேசகவி என்று புகழ்பெற்றார். இவரது கல்வி-பயிற்சி வீட்டிலேயே நடந்தது. சமஸ்கிருதம், வங்காளம், மராத்தி மற்றும் ஆங்கிலம் ஆகிய மொழிகளில் இவருக்கு சமமான தேர்ச்சி இருந்தது.

குப்தா ராமபக்த கவி ஆவார். ராமனின் புகழைப் பாடுவது இவரது நீண்டகால ஆசையாக இருந்தது. இந்திய வாழ்க்கையை முழுமையாகப் புரிந்துகொண்டு முன்வைக்க முயற்சித்தார்.

குப்தாவின் கவிதைகளின் மொழி தூய கரிபோலி ஆகும். மொழியில் சமஸ்கிருதத்தின் தாக்கம் உள்ளது. காவியத்தின் கதைப்பொருள் இந்திய வரலாற்றின் அத்தகைய பகுதிகளிலிருந்து எடுக்கப்பட்டுள்ளது, அவை இந்தியாவின் கடந்தகாலத்தின் பொற்காலத்தை வாசகரின் முன் கொண்டுவந்து நிறுத்துகின்றன.

குப்தாவின் முக்கிய படைப்புகள்: சாகேத், யசோதரா, ஜெயத்ரத வதம்.

குப்தாவின் தந்தை செத் ராம்சரண் தாஸ் கூட கவியாக இருந்தார், இவரது சிறிய சகோதரர் சியாராம்சரண் குப்தாவும் புகழ்பெற்ற கவியாக இருந்தார்.

பாடம் அறிமுகம்

இயற்கையின் பிற உயிரினங்களுடன் ஒப்பிடும்போது, மனிதனிடம் உணர்வு-சக்தியின் மேலாதிக்கம் இருக்கத்தான் செய்கிறது. அவன் தனக்காக மட்டுமல்லாமல், பிறரின் நன்மை தீமைகளையும் கவனித்துக்கொள்ளவும், பிறருக்காகவும் ஏதாவது செய்ய முடியவும் திறன் பெற்றவனாக இருக்கிறான். விலங்குகள் மேய்ச்சல் நிலத்திற்குச் செல்கின்றன, தங்கள் தங்கள் பங்கை மேய்ந்து வருகின்றன, ஆனால் மனிதன் அப்படி செய்யமாட்டான். அவன் சம்பாதிப்பது, உற்பத்தி செய்வது எதுவாக இருந்தாலும், அதை பிறருக்காகவும் செய்கிறான், பிறரின் ஒத்துழைப்புடனும் செய்கிறான்.

இந்தப் பாடத்தின் கவி, தன்னுடையவர்களுக்காக வாழ்ந்து இறப்பவர்களை மனிதன் என்று ஒப்புக்கொண்டாலும், அத்தகைய மனிதர்களிடம் மனிதத்துவத்தின் முழுமையான அறிகுறிகளும் உள்ளன என்று ஒப்புக்கொள்ளத் தயாராக இல்லை. தன்னுடையவர்களின் நன்மை குறித்து சிந்திப்பதற்கு முன்பாகவும், மேலாகவும் பிறரின் நன்மையை சிந்திக்கும் மனிதர்களையே அவன் மகான்களாகக் கருவான். இந்த மரண உலகத்திலிருந்து பிரிந்து சென்ற பின்னரும், பல யுகங்கள் வரை பிறரின் நினைவுகளிலும் நிலைத்து நிற்க முடியும் காரணமான குணங்கள் அவனிடம் இருக்க வேண்டும். அவனது மரணமும் நல்ல மரணமாக மாறிவிடும். இறுதியில் அந்தக் குணங்கள் என்ன?

மனிதத்துவம்

நீங்கள் மரணமடையக்கூடியவர்கள் என்பதை எண்ணுங்கள், மரணத்தை ஒருபோதும் அஞ்சாதீர்கள்,
இறங்கள், ஆனால் அனைவரும் நினைவுகூரும் விதத்தில் இறங்கள்.
அப்படி நல்ல மரணம் அடையாவிட்டால் வீணாக இறந்தீர்கள், வீணாக வாழ்ந்தீர்கள்,
தன்னுடையவர்களுக்காக வாழாதவன் இறக்கவில்லை என்றே பொருள்.
தன்னைத்தானே மேய்த்துக்கொள்வதே விலங்கின் இயல்பு,
மனிதனுக்காக இறப்பவனே மனிதன்.

அந்தத் தாராள மனிதனின் கதையை சரஸ்வதி புகழ்ந்து பாடுகிறாள்,
அந்தத் தாராள மனிதனிடமே பூமி நன்றியுணர்வு கொண்டுள்ளது.
அந்தத் தாராள மனிதனின் புகழ் எப்போதும் உயிர்ப்புடன் ஒலிக்கிறது;
மேலும் அந்தத் தாராள மனிதனையே முழுப் படைப்பும் வணங்குகிறது.
அழியாத ஆத்ம பாவத்தை அளவில்லாத பிரபஞ்சத்தில் நிரப்புபவன்,
மனிதனுக்காக இறப்பவனே மனிதன்.

பசியால் வாடிய ரந்திதேவன் தனது கையில் இருந்த பாத்திரத்தையும் கொடுத்தார்,
மேலும் ததீச்சி முனிவர் தமது எலும்புகளையும் பிறருக்காகக் கொடுத்தார்.
உசீனர மன்னன் தனது சொந்த மாமிசத்தையும் தானமாகக் கொடுத்தார்,
மகிழ்ச்சியுடன் வீர கர்ணன் தனது கவசம் மற்றும் காதுகுண்டுகளையும் கொடுத்தார்.
நிலையற்ற உடலுக்காக நித்திய ஆத்மா ஏன் அஞ்ச வேண்டும்?
மனிதனுக்காக இறப்பவனே மனிதன்.

பரிவு தேவை, இதுவே மிகப் பெரும் செல்வம்;
இதனால் பூமி எப்போதும் வசமாக்கப்பட்டுள்ளது.

புத்தரின் எதிர்ப்பு பேச்சு கருணையின் ஓட்டத்தில் மிதந்து சென்றது,
பணிவான மக்கள் கூட்டம் முன்னால் வணங்காமல் இருந்ததா?
ஆ! பிறருக்கு உதவி செய்பவனே தாராள மனிதன்,
மனிதனுக்காக இறப்பவனே மனிதன்.।

ஒருபோதும் மயக்கமூட்டும் சிறிய செல்வத்தில் மறதியாக இருந்துவிடாதீர்கள்,
தன்னைத் துணையுள்ளவன் என்று அறிந்து மனதில் கர்வம் கொள்ளாதீர்கள்.
இங்கே அநாதை யார்? மூன்று உலகங்களுக்கும் நாதன் உடன் இருக்கிறார்,
கருணையுள்ள ஏழைகளின் நண்பரின் பெரிய விசாலமான கைகள் உள்ளன.
மிகவும் அதிர்ஷ்டமில்லாதவன் பொறுமையில்லாத பாவத்தை செய்பவன்,
மனிதனுக்காக இறப்பவனே மனிதன்.।

முடிவில்லா விண்வெளியில் முடிவில்லா தேவர்கள் நிற்கிறார்கள்,
முன்னால் தங்கள் கைகளை நீட்டி பெரிய பெரியவற்றை வழங்குகிறார்கள்.
ஒருவருக்கொருவர் ஆதரவுடன் எழுந்து நின்று அனைவரும் முன்னேறுங்கள்,
இப்போதே தேவர்களின் மடியில் களங்கமற்றவர்களாக அனைவரும் ஏறுங்கள்.
ஒருவருக்கு வேலை இல்லாமல் மற்றவர்களுக்கு வேலை இருக்கும் என்று இருக்காதீர்கள்,
மனிதனுக்காக இறப்பவனே மனிதன்.।

‘ஒவ்வொரு மனிதனும் சகோதரன்’ என்பதே பெரிய பகுத்தறிவு,
புராண புருஷன் சுயம்பு பிதா ஒருவரே பிரபலமானவர்.
செயலின் பலனுக்கேற்ப வெளிப்புற வேறுபாடுகள் உண்டு,
ஆனால் உள்ளொன்றிய தன்மையில் வேதங்களே சாட்சியாக உள்ளன.
சகோதரனே சகோதரனின் துன்பத்தைப் போக்காதது தீமை,
மனிதனுக்காக இறப்பவனே மனிதன்.।

விரும்பிய பாதையில் மகிழ்ச்சியுடன் விளையாடிக்கொண்டே செல்லுங்கள்,
துன்பம், தடைகள் எதுவும் வந்தால் அவற்றைத் தள்ளிக்கொண்டே செல்லுங்கள்.
ஒற்றுமை குறையக்கூடாது, வேறுபாடு ஒருபோதும் அதிகரிக்கக்கூடாது,
ஒரே பாதையின் எச்சரிக்கையான பயணிகள் அனைவரும் ஆகுங்கள்.
அப்போதுதான் மற்றவர்களைக் காப்பாற்றும் வலுவான பாவம் உள்ளது,
மனிதனுக்காக இறப்பவனே மனிதன்.।

கேள்வி-பயிற்சி

(அ) பின்வரும் கேள்விகளுக்கு விடையளிக்கவும்-

1. கவி எவ்வாறான மரணத்தை நல்ல மரணம் என்று கூறினார்?

2. தாராள மனிதனை எவ்வாறு அடையாளம் காண முடியும்?

3. ததீச்சி, கர்ணன் போன்ற மகான்களின் உதாரணத்தைக் கொடுத்து ‘மனிதத்துவம்’ குறித்து கவி என்ன செய்தியைத் தந்துள்ளார்?

4. கவி எந்த வரிகளில் நாம் கர்வமற்ற வாழ்க்கையை நடத்த வேண்டும் என்று வெளிப்படுத்தியுள்ளார்?

5. ‘ஒவ்வொரு மனிதனும் சகோதரன்’ என்பதை நீங்கள் எவ்வாறு புரிந்துகொள்கிறீர்கள்? விளக்குங்கள்.

6. கவி அனைவரும் ஒன்றாகச் செல்ல ஏன் ஊக்கம் கொடுத்தார்?

7. ஒருவர் எவ்வாறான வாழ்க்கையை நடத்த வேண்டும்? இந்தக் கவிதையின் அடிப்படையில் எழுதுங்கள்.

8. ‘மனிதத்துவம்’ கவிதை மூலம் கவி என்ன செய்தியைத் தர விரும்புகிறார்?

(ஆ) பின்வரும் வரிகளின் பொருளை விளக்குங்கள்-

1. பரிவு தேவை, இதுவே மிகப் பெரும் செல்வம்;

இதனால் பூமி எப்போதும் வசமாக்கப்பட்டுள்ளது.
புத்தரின் எதிர்ப்பு பேச்சு கருணையின் ஓட்டத்தில் மிதந்து சென்றது,
பணிவான மக்கள் கூட்டம் முன்னால் வணங்காமல் இருந்ததா?

2. ஒருபோதும் மயக்கமூட்டும் சிறிய செல்வத்தில் மறதியாக இருந்துவிடாதீர்கள்,
தன்னைத் துணையுள்ளவன் என்று அறிந்து மனதில் கர்வம் கொள்ளாதீர்கள்.
இங்கே அநாதை யார்? மூன்று உலகங்களுக்கும் நாதன் உடன் இருக்கிறார்,
கருணையுள்ள ஏழைகளின் நண்பரின் பெரிய விசாலமான கைகள் உள்ளன.

3. விரும்பிய பாதையில் மகிழ்ச்சியுடன் விளையாடிக்கொண்டே செல்லுங்கள்,
துன்பம், தடைகள் எதுவும் வந்தால் அவற்றைத் தள்ளிக்கொண்டே செல்லுங்கள்.
ஒற்றுமை குறையக்கூடாது, வேறுபாடு ஒருபோதும் அதிகரிக்கக்கூடாது,
ஒரே பாதையின் எச்சரிக்கையான பயணிகள் அனைவரும் ஆகுங்கள்.

திறன் விரிவாக்கம்

1. உங்கள் ஆசிரியரின் உதவியுடன் ரந்திதேவன், ததீச்சி, கர்ணன் போன்ற புராண பாத்திரங்கள் பற்றிய தகவல்களைப் பெறுங்கள்.

2. ‘பிறருக்கு உதவி’ என்ற தலைப்பில் இரண்டு கவிதைகள் மற்றும் இரண்டு தோள்களைத் தொகுக்கவும். அவற்றை வகுப்பில் கேட்கச் செய்யவும்.

திட்டப் பணி

1. அயோத்தியா சிங் உபாத்யாய் ‘ஹரியௌத்’ அவர்களின் ‘கர்மவீர்’ கவிதை மற்றும் பிற கவிதைகளைப் படித்து வகுப்பில் கேட்கச் செய்யவும்.

2. பவானி பிரசாத் மிஸ்ராவின் ‘பிராணி வஹீ பிராணி ஹை’ கவிதையைப் படித்து, இரண்டு கவிதைகளிலும் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ள பொதுவான கருத்துகளை எழுதுங்கள்.

சொற்பொருள் மற்றும் குறிப்புகள்